Hogeschool van Amsterdam

Amsterdams Kenniscentrum voor Maatschappelijke Innovatie

Tweedeling Amsterdam stelt sociaal werk voor zware opgaven

29 mei 2018 17:00 | AKMI

Niet alle mensen delen in het succes van de stad. We zien in Amsterdam een groeiende tweedeling tussen werkend en werkloos, kansrijk en kansarm, sociaal verbonden en sociaal geïsoleerd. Er ontstaat hierdoor een nieuwe geografie van sociale uitsluiting. Probleemcumulaties en talloze afstemmingskwesties maken het werk voor sociale professionals extra complex. Dr. Lex Veldboer, lector Stedelijk Sociaal Werken aan de Hogeschool van Amsterdam, verkent in zijn lectorale rede de uitdagingen en aanknopingspunten voor stedelijk sociaal werk.

Tot voor kort was Amsterdam internationaal een schoolvoorbeeld van een stad waar plek was voor verschillende bevolkingsgroepen. Onder druk van de krimpende verzorgingsstaat, deregulering van de woningmarkt en snelle gentrification groeit de scheidslijn tussen rijk en arm en wordt Amsterdam steeds meer een ‘gewone’ metropool. Gaan we steden als Parijs of Lille achterna, waar mensen met weinig grip op hun leven zich concentreren in de banlieues en zich afkeren van de hoofdstroom? Of kan dat worden voorkomen?

In de buitenwijken van de stad zien we al een toenemende concentratie van armoede en daaraan gerelateerde problemen. Dat stelt de sociaal werkers in steden voor een zware opgave. Veldboer constateert dat het sociaal werk in de veranderende stad voor vier grote uitdagingen staat: de opeenstapeling van problemen in aandachtsgebieden, de stedelijke anonimiteit, de grote diversiteit van de bevolking en de complexiteit van samenwerkende netwerken en organisaties. Dit alles vraagt van de stedelijke sociaal professional extra kennis en kunde op het gebied van participatie van bewoners, outreachend werken, opbouwwerk en omgaan met stedelijke diversiteit en verschillende professionele ‘frames’.

Ondanks deze moeilijke omstandigheden slagen sociaal werkers er als street level agents toch vaak in de uitgesloten bewoners in deze aandachtswijken te laten participeren in onze maatschappij. Volgens Veldboer zijn sociaal werkers geen grote change agents, maar wel degenen met kleine antwoorden op grote uitdagingen. Zij ‘modderen duurzaam door in de chaos van de buurt’ en dragen zo bij aan de vitaliteit van bewoners en de buurt. Veldboer verwelkomt de extra investeringen in de Amsterdamse wijkaanpak door de nieuwe coalitie, maar vraagt zich af in hoeverre deze ook bij de sociaal professionals terecht komen. Als Amsterdam een sociale stad wil blijven, is het hoog tijd om na te gaan hoe we de huidige en toekomstige street level professionals nog beter kunnen toerusten om sociale uitsluiting in de stad tegen te gaan.