Hogeschool van Amsterdam

Urban Governance and Social Innovation

HvA-onderzoekers helpen jongeren met hun toekomstdroom

Storytelling als manier van dataverzameling

18 dec 2019 21:00 | Urban Governance

In het fieldlab 'Toekomstplannen Jongeren' achterhalen HvA-onderzoekers Erik Essen, Marian Zandbergen en Nesrien Abu Ghazaleh hoe Amsterdamse jongeren naar hun toekomst kijken. Wat willen ze bereiken en waarom? De onderzoekers gebruiken hierbij storytelling als manier van dataverzameling.

 

 

Stoelendans 2.0

'In onze storytellingworkshops proberen we een omgeving te creëren waar jongeren met een ingewikkelde achtergrond zich veilig genoeg voelen om hun verhaal met ons te delen.’ Legt onderzoeker Erik Essen uit. 'Tegelijkertijd zorgen we voor interactie, afwisseling en spelelementen waaronder een stoelendans 2.0.'

Empowerment

'Storytelling zorgt ervoor dat jongeren in hun kracht komen waardoor ze beter over hun toekomst na kunnen denken. Ook kan het inzicht geven in de behoeftes van jongeren of waar de huidige hulpverlening verbetert zou kunnen worden,' vertelt projectleider Marian Zandbergen.

Voorstelronde

De storytellingworkshops beginnen met een voorstelronde waarin de deelnemers het verhaal achter hun naam onderling delen. Dit doen ze aan de hand van simpele vragen als: Van wie heb je je naam gekregen? En ben je er eigenlijk wel blij mee? Dat levert verschillende reacties op.

'Mijn moeder is zo’n stoner. Ik denk dat ze een keer op straat liep en daar iemand mijn naam hoorde roepen en toen dacht:  ik noem hem zo. Of misschien heeft ze gewoon een keer een Surinaamse man gehad.'

Triggers, climax en contact maken

De jongeren worden wegwijsgemaakt in de basisbeginselen van storytelling zo leren ze over triggers, climax en setting the scene en het belangrijkste van alles: contact maken. 

Levend verhaal

De boel wordt gelijk in praktijk gebracht. Samen maken de deelnemers een levend verhaal door om de beurt hardop een zin te uit te spreken en vervolgens een plek in te nemen in de ruimte. 'Alles mag,' sporen de onderzoekers de jongeren aan. 'Oei, dat is me te open. Daar ben ik veel te autistisch voor,' huivert een deelneemster hardop. Ze herpakt zich en roept: 'Iedereen ging dood.'

Toekomstdroom

Langzaam aan wordt naar de toekomstdroom toegewerkt. Waar willen de jongeren over een jaar staan?  De onderzoekers vragen aan de jongeren om dit te verbeelden via een tekening, een collage of een mindmap. Ze krijgen de opdracht om een ideale dag uit hun toekomstige leven te beschrijven. Hoe ziet die dag eruit? Wat zijn de triggers en de climax? En hoe kunnen zij hun toekomstdroom werkelijkheid laten worden?

Nicotinedip

Bij sommige deelnemers stromen de woorden, bij anderen haperen ze even. 'Zoveel facetten. Waar moet ik me op focussen?' Vraagt een van de begeleiders die ook meedoet zich vertwijfeld af. 'Ik snak vooral naar nicotine,' zucht een van de jongeren. 'Dit is meer dan een gemiddeld schoolwerk. Dan had ik drie zinnen op papier en dat was het dan. Dan zei de leraar: niemand snapt je. Maar ik snapte het. Ik wist precies wat ik met die drie zinnen bedoelde.'

Fietsenmaken

De toekomstdroom van een van de deelneemsters begint met een bezoek aan haar dochtertje van elf maanden die bij een pleeggezin woont. Erna gaat ze direct naar haar werk bij een fietsenstalling in Amsterdam. 'Ik kan bijna alle fietsen repareren. Alle fietsen met een terugtrapram.'

Vrouwenfilm

De jongerenbegeleiders en onderzoekers doen ook mee. Hun toekomstdromen gaan over mannen die voor hun koken, omdat ze daar zelf niet van houden, verre reizen, nog grotere huizen en emigreren naar warme landen aan zee. Besmuikt worden ze gedeeld met de rest. 'Jouw toekomstplan klinkt als een vrouwenfilm,' zegt een deelnemer na het horen van het toekomstverhaal van zijn begeleider.

Een van de jongeren heeft zijn toekomstdroom verwerkt in een rap. Hij leest het op van zijn mobieltje en rapt over roem, seks en vrijheid. 'Het leven is fijn en ik heb totaal geen haat.'