10 jaar Lectoraat Kansrijke Schoolloopbanen in een Diverse Stad
Nieuws
Tien jaar geleden sprak Louise Elffers haar lectorale rede over Kansrijke Schoolloopbanen in en op weg naar het hbo uit. Hoe kijkt zij terug op de afgelopen 10 jaar en wat zijn volgens haar de ontwikkelingen en uitdagingen voor de komende tijd? Op 2 juni verzorgt Louise een keynote op het symposium De Kansfabriek en presenteert zij samen met Lieve de Coninck, Daphne Wiersema en Izaak Dekker van het lectoraat Kansrijke Schoolloopbanen in een Diverse Stad een essaybundel.
In vier persoonlijke essays reflecteren de bij het lectoraat betrokken onderzoekers op centrale vraagstukken en ontwikkelingen op het gebied van kansrijke schoolloopbanen. Wat vraagt het streven naar kansrijke schoolloopbanen in een diverse stad van een hogeschool? Wat zijn belangrijke vragen voor de komende periode? Wat hebben we geleerd en wat staat ons nog te doen?
Louise Elffers: De weg plaveien met leerkansen - Toegankelijkheid en studiesucces in het hbo
Toegankelijkheid is en blijft een belangrijk vraagstuk voor het hbo: hoe zorgen we er met de inrichting van ons onderwijs voor dat iedereen die kan en wil studeren in het hbo daartoe een reële kans krijgt? Louise Elffers gaat in haar essay in op de vraag hoe het bieden van leerkansen de toegankelijkheid van het hbo voor verschillende groepen studenten vergroot. Zij stelt dat toegankelijkheid en begaanbaarheid niet altijd hand in hand gaan. “Het hbo kan op papier toegankelijk zijn, maar in de praktijk toch minder begaanbaar zijn voor bepaalde groepen studenten. Ik pleit voor het bieden van reële leerkansen voor iedereen die kan én wil studeren in het hbo.”
Lieve de Coninck: Is inclusief onderwijs een kennisvraagstuk?
Hoe kan het dat inclusief onderwijs breed wordt omarmd als ideaal, maar in de dagelijkse praktijk blijft steken? En wat heeft (een gebrek aan) kennis daar nog mee te maken? In haar essay bespreekt Lieve de Coninck de spraakverwarring en handelingshonger. “We hebben vooral collectieve bereidheid nodig om ongelijkheid te erkennen als een gedeeld probleem in het onderwijs zodat we ook de actie kunnen delen én kennis beter gaan benutten.”
Izaak Dekker: Terug naar de klas - hoe we de studeercrisis tegengaan
Als studenten minder tijd aan studie besteden, minder aanwezig zijn en studiewerk uitbesteden aan AI hebben we een groot probleem. Dit is geen probleem van individuele studenten of docenten, dus we hebben op stelsel en instellingsniveau antwoorden nodig. In zijn essay stelt Dekker voor dat we beginnen met het kritisch tegen het licht houden van het beleid dat de daling in betrokkenheid faciliteert: flexibilisering. "Data laat zien dat de dalingen in tijdsbesteding en aanwezigheid geen tijdelijke dip zijn en AI is ook een blijvertje, dus ik voorzie dat dit de grote uitdaging zal blijven de komende jaren.”
Daphne Wiersema: Van engagement naar resonantie - studentbetrokkenheid in een versnellende samenleving
De dalende studentbetrokkenheid én de zorgen over het mentale welzijn van studenten zijn geen losse problemen, maar horen bij een versnellende, geïnstrumentaliseerde prestatiemaatschappij. De reflex is vaak: méér of strengere interventies (aanwezigheidsplicht, extra activering, monitoring, veerkrachttrainingen) – maar daarmee blijven we in dezelfde logica van efficiëntie en maakbaarheid. Voor de komende jaren is het daarom cruciaal om opnieuw vragen te stellen als: Welke positie wil de hogeschool innemen ten opzichte van de versnellende samenleving? Waarop willen we eigenlijk dat studenten betrokken zijn, en met welke kwaliteit en bedoeling? “In plaats van vooral te vragen welke interventies werken om studenten actiever te maken, pleit ik ervoor te vragen: hoe zijn studenten betrokken, en wat betekent die betrokkenheid voor wie zij worden als mens en beginnend professional?”
