Terug naar de klas: hoe we de studeercrisis tegengaan
Nieuws
Gedrag doet ertoe! Als studenten minder tijd aan studie besteden, minder aanwezig zijn en studiewerk uitbesteden aan AI hebben we een groot probleem. Dit is geen probleem van individuele studenten of docenten, dus we hebben op stelsel- en instellingsniveau antwoorden nodig. De verwachting was dat flexibilisering meer maatwerk en studiesucces zou opleveren. In de praktijk faciliteerde deze individualistische insteek echter minder gedragsmatige studentbetrokkenheid en minder AI-robuust onderwijs. Door inzet op studentgedrag en sociale leerprocessen kan de trend gekeerd worden.
In zijn essay stelt Dekker voor dat we beginnen met het kritisch tegen het licht houden van het beleid dat de daling in betrokkenheid faciliteert: flexibilisering.
De aannames over wat studenten doen in het hoger onderwijs wijken steeds verder af van de praktijk. Waar opleidingen er op papier van uitgaan dat voltijdstudenten 40 uur per week aan colleges en zelfstudie besteden, geven steeds meer studenten aan hier maar een fractie van die tijd aan te besteden. Waar opleidingen bij de toetsing nog steeds aannemen dat studenten AI verantwoord gebruiken en rapporteren, geven studenten aan AI te gebruiken om minder te hoeven studeren.
“Individuele opleidingen en docenten pogen op allerlei manieren om de daling in gedragsmatige betrokkenheid te keren. De trend is echter landelijk en valt samen met een beleidsmatige focus op flexibilisering van het onderwijs.” De verwachting was dat flexibilisering meer maatwerk en studiesucces zou opleveren. “In de praktijk faciliteerde deze individualistische insteek echter minder gedragsmatige studentbetrokkenheid en minder AI-robuust onderwijs. Door inzet op studentgedrag en sociale leerprocessen kan de trend gekeerd worden.”
“Minder tijd aan de studie besteden betekent netto minder leren. Minder betrouwbaar en valide kunnen toetsen door AI betekent dat we minder zeker zijn waar het diploma voor staat. Data laat zien dat de dalingen in tijdsbesteding en aanwezigheid geen tijdelijke dip zijn en AI is ook een blijvertje, dus ik voorzie dat dit de grote uitdaging zal blijven de komende jaren.”
Hoe wil hij de komende jaren met praktijkgericht onderzoek bijdragen aan het vraagstuk?
Dekker werkt samen met opleidingen die zoeken naar oplossingen. “Waar mogelijk wil ik die goed evalueren zodat we weten welke interventies onderdeel kunnen zijn van een oplossing. Onlangs evalueerden we of bellen en berichten sturen helpt, jammer genoeg bleek dit niet het geval. Nu analyseren we ook hoeveel individuele gesprekken met docenten ertoe doen en waar die idealiter over gaan.”
10 jaar Lectoraat Kansrijke Schoolloopbanen in een Diverse Stad
Het lectoraat Kansrijke Schoolloopbanen in een Diverse Stad bestaat nu 10 jaar aan de Hogeschool van Amsterdam. In vier persoonlijke essays reflecteren de bij het lectoraat betrokken onderzoekers op centrale vraagstukken en ontwikkelingen op het gebied van kansrijke schoolloopbanen. Wat vraagt het streven naar kansrijke schoolloopbanen in een diverse stad van een hogeschool? Wat zijn belangrijke vragen voor de komende periode? Wat hebben we geleerd en wat staat ons nog te doen? Naast Izaak Dekker schreven Louise Elffers, Daphne Wiersema en Lieve de Coninck een essay.
