Het moment dat een kind het snapt, is magisch

Ik heb voor de Pabo gekozen omdat ik het superleuk vind om les te geven en omdat er een groot tekort is aan leraren in het basisonderwijs. Het mooiste van het vak vind ik dat moment waarop je een les geeft en de kinderen er eerst niets van snappen. Dan ga je samen kijken waar het probleem zit: ligt het aan mijn uitleg of maakt het kind een fout? En opeens zegt een kind: “Oh, zo werkt het! Ik snap het nu meester.” Dat is waar ik het voor doe, dat moment is zo gaaf om te zien.

Klein, persoonlijk en dichtbij huis

Ik heb gekozen voor de Hogeschool van Amsterdam omdat ik zelf in Amsterdam woon. De sfeer op de Pabo ervaar ik als echt prettig. Het is een kleine opleiding met geweldige docenten die echt tijd voor je nemen. Van een praatje over het weekend tot diepgaande gesprekken over je ontwikkeling, het kan allemaal.

We delen allemaal dezelfde passie: lesgeven

Het contact met medestudenten en docenten is voor mij heel goed. Ik ben voorzitter van de studievereniging van de Pabo, Sv Pablo, dus ik heb veel contact met docenten en leden, maar ook met niet-leden gaat het prima. We delen allemaal dezelfde passie: lesgeven.

In de praktijk leer je wat geen boek je kan leren

Stagelopen vind ik heel leuk. Het is echt het begin van je toekomst als leerkracht. Je leert in de praktijk omgaan met situaties die je in boeken niet tegenkomt, zoals conflicten of emoties van kinderen. Er zijn ook talloze momenten dat het fantastisch is: een muziekles geven en kinderen die enthousiast vragen om het vaker te doen, dat geeft echt kippenvel. Lesgeven is zoveel meer dan uit een boekje voorlezen.

Probeer het gewoon, je kunt later alle kanten op

Mijn tip voor mensen die twijfelen over een lerarenopleiding is: probeer het gewoon! Het moment dat je voor de klas staat, dat is fantastisch. Je zit nergens aan vast en je kunt later alle kanten op. Omdat de Pabo klein is, leer je snel veel mensen kennen en ontstaat er echt een familiegevoel.