Direct na het afstuderen aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding te Amsterdam begon ik als docent turnen. Daarnaast was ik gymnastiekleerkracht op een basisschool in Utrecht en gaf ik les op een Middelbare Technische School.

Hierdoor kreeg ik een mooi overzicht van het onderwijsveld van bewegen en kon ik daar de studenten goed op voorbereiden. Maar als ik eerlijk ben – en dat wil ik graag zijn – heb ik in die begintijd meer van mijn studenten geleerd dan zij van mij!

De wereld van de zelfstandige Academies veranderde door de STC-operatie (Schaalvergroting, Taakverdeling en Concentratie) van de jaren tachtig. Daarmee verdwenen de zelfstandige opleidingen en werden conglomeraten van opleidingen gevormd, zo ook de HvA. Door deze ontwikkeling kwam ik in aanraking met andere opleidingen en heb ik van deze ‘buiten’-collega’s veel geleerd over de wijze waarop zij omgingen met opleidingsuitdagingen, zoals begeleiden en toetsen, maar zeker ook over de inrichting van modern onderwijs.

Door een verandering in de financiering van de bij- en nascholing (1993 – 1997) kreeg ik de kans dit voor meerdere opleidingen op te zetten. Dat is gedeeltelijk gelukt, maar ook hier heb ik weer veel geleerd. Een inzicht is mij zeker bijgebleven: dat ‘ondernemen in een ambtelijke organisatie’ vaak tot mislukken gedoemd is!

Momenteel leer ik veel zaken waarvoor ik destijds géén tijd of géén oog had. Mijn vrouw is zeer content over mijn leervermogens.