Twee kleine kinderen, een studie andragologie en werkzaam als maatschappelijk werker in een psychiatrische inrichting. De jaren van 1969 tot 1978 waren erg intens en hectisch. 

In 1978 besloot ik een wat ‘rustiger’ baan te nemen als docent op de sociale academie: CICSA, later overgegaan in de HvA. Hier kon ik mijn ervaringen systematiseren, dacht ik.

Rustig was het ook op de CICSA geenszins. Of lag het aan mij? De effecten van de democratisering waren nog lang niet uitgewerkt.

In 1987 werd ik stafmedewerker onderwijsontwikkeling bij de sociaal-agogische opleidingen en later ook bij andere opleidingen. Speerpunten waren leren-leren en projectonderwijs. Vanaf 1997 werkte ik vanuit het centrale niveau, niet met een groot centraal apparaat, maar met een netwerk van onderwijskundig medewerkers, die hun support en expertise inzetten op de werkvloer.

Daarnaast heb ik ook als zzp’er advisering en ondersteuning geleverd bij bedrijven, instellingen en andere hogescholen tot 2012.

Ik kijk met veel plezier terug op mijn loopbaan en vanwege die warme band heb ik samen met andere initiatiefnemers HvA United opgezet.

Na mijn pensioen in 2012 ben ik me gaan verdiepen in kunstgeschiedenis, met name architectuurgeschiedenis. Hier ben ik voorlopig nog niet klaar mee!