Van begraven lichamen tot museumdrukte: studenten ontwikkelen oplossingen voor de praktijk
Hoe lang ligt een lichaam al in de grond? En hoe zorg je ervoor dat bezoekers zich slim door een museum verspreiden? Afgelopen halfjaar werkten studenten Engineering aan uiteenlopende vraagstukken uit de praktijk, samen met bedrijven en organisaties. Op 20 januari presenteren zij hun resultaten tijdens de Engineering Innovation Expo. Student Bastiaan vertelt waar hij aan heeft gewerkt.
Bastiaan Buurman, vierdejaarsstudent Engineering - leerroute Elektrotechniek
Aan welk onderwerp hebben jullie gewerkt en voor wie?
‘Samen met Dennis van den Berg, Jonathan Meuleman en Tristan Ploeger van de leerroute Elektrotechniek werkte ik samen met de afdeling Biomedical Engineering & Physics van het Amsterdam UMC. Zij hebben een eigen onderzoeksbegraafplaats, ARISTA, waar forensisch onderzoekers bestuderen hoe begraven lichamen ontbinden. Met die kennis kunnen ze beter leren bepalen hoe en wanneer iemand is overleden, wat helpt bij het oplossen van misdrijven.’
Wat hebben jullie onderzocht?
‘Bij ARISTA meten onderzoekers nu al de bodemtemperatuur en -vochtigheid rond de lichamen, maar ze willen graag meer meten, zoals de zuurgraad van de bodem. Aan ons de vraag om dit mogelijk te maken. Daarnaast kregen we het verzoek een draadloos systeem voor de metingen te ontwikkelen. Op de begraafplaats vindt namelijk ook onderzoek plaats met een grondradar om meer te leren over het opsporen van lichamen, maar de draden die nu over het testveld lopen verstoren dat signaal.’
Welke oplossing hebben jullie ontwikkeld?
‘We hebben een draadloos platform ontworpen dat begraven kan worden. Uit het platform lopen draden die je kunt verbinden aan sensoren rond een lichaam. Het systeem slaat data tijdelijk op en maakt het mogelijk voor onderzoekers om op afstand mee te kijken. Het platform is alleen nog niet bestand tegen vocht en zuren in de bodem. Hopelijk kunnen Engineering-studenten van de leerroute Product Ontwerpen volgend jaar een passende behuizing ontwerpen. Verder bleek het meten van de zuurgraad lastig, omdat de benodigde sensoren onder de grond snel onbetrouwbaar worden. Wel hebben we het platform zo ontworpen dat anderen er makkelijk nieuwe sensoren aan kunnen toevoegen om allerlei aspecten te meten. Er ligt nu dus een sterke basis voor andere studenten om mee verder te gaan.’
Hoe vond je het om onderzoek te doen?
‘Ik heb veel geleerd, bijvoorbeeld over samenwerken met opdrachtgevers. We moesten een oplossing vinden die voor ons technisch haalbaar was, en waar zij in de praktijk iets mee kunnen. Dat het Amsterdam UMC iets aan ons onderzoek heeft, maakte het voor mij extra interessant. Als dit project de forensische opsporing een stap verder brengt zou dat natuurlijk heel mooi zijn!’