Hogeschool van Amsterdam

"Wij kozen bewust voor meer contacttijd dan opleidingen elders, omdat we geloofden dat iedereen die startte met succes de eindstreep zou halen."

We horen nu van cursisten dat ze echt iets hebben geleerd en daar gaat het ons natuurlijk om. Want pas als de leerlingen er iets van merken, is het zinvol geweest.

Herald Hofmeijer - Coördinator

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­Werken in de vmbo sector is niet altijd makkelijk. Ik noem het wel eens ‘werken in de Champions League van het onderwijs’. Werken in het vmbo vraagt om passie, geduld, pedagogisch tact, aandacht voor het individu en geloof in een doelgroep waarin niet iedereen onvoorwaardelijk in gelooft.

Decennia lang werd het vmbo uit de brand geholpen door mensen met een pabo-diploma. Mensen die vaak over de zojuist genoemde kwaliteiten beschikten. Daarnaast bleken ze ook vaak flexibel en veelzijdig.

Weliswaar deden deze mensen dit jarenlang met passie en liefde, maar ze bleven wel onbevoegd. Vanuit de overheid werd besloten het bevoegdhedenstelsel weer sluitend te maken en daaruit ontstond onder andere dit opleidingstraject voor Groepsleerkracht voor de onderbouw vmbo.

Met een kleine groep mensen hebben we in korte tijd keihard gewerkt. We kozen voor een opzet waarin we ons onderscheidden door intensieve begeleiding. Het aantal contact- en begeleidingsuren was hoog, waardoor sommige cursisten het traject als zwaar ervaarden. Maar wij kozen bewust voor meer contacttijd dan onze collega’s elders in het land, omdat we geloofden dat iedereen die hier startte met succes de eindstreep zou kunnen halen. Dat is nagenoeg gelukt. En daar zijn we trots op.

Uiteindelijk zijn het natuurlijk de cursisten die het gedaan hebben. Een drukke baan, een gezin, een sociaal leven en deze studie.

We horen nu van cursisten dat ze echt iets hebben geleerd en daar gaat het ons natuurlijk om. Want pas als de leerlingen er iets van merken, is het zinvol geweest.