Hogeschool van Amsterdam

STAGE IN SURINAME – PIETER

“Spelen met zo min mogelijk materiaal en zoveel mogelijk fantasie.”

Pieter Morselt (21, vierdejaars ALO) vond na het plotseling uitvallen van zijn stageplek in een psychiatrische instelling zijn draai in het onderwijs. Het leverde hem een rustige start van zijn verblijf in Suriname op. Zo kon hij alvast het land verkennen en wennen aan de Surinaamse cultuur. En toen startten zijn stages gelukkig alsnog.

“In Suriname moet je flexibel zijn, dat is mij wel duidelijk geworden!” Pieter baalde even flink toen alle medestudenten van zijn groep met de stages begonnen en hij ter plekke op zoek kon naar een nieuwe plek. Maar gelukkig kreeg hij hulp van Diana Deul van Guidepoint Suriname en realiseerde hij zich dat het ook best lekker was om tijd te hebben om het land te bekijken en de cultuur te snuiven. Hij ontwikkelde een voorliefde voor het binnenland. “De natuur, de mensen, de cultuur, het is echt zeer bijzonder.” En in de tussentijd liep zijn agenda vol met maar liefst vier verschillende stageadressen.

Een volle week

“Op dinsdagavond loop ik stage bij het Instituut voor de opleiding van Leraren (I.O.L.)- opleiding Lichamelijke Opvoeding, de Surinaamse ALO, zeg maar, aan leerlingen uit het eerste en tweede jaar. Op woensdag ben ik in de wijk Sunny Point met twee andere kanjers van onze groep. Wij verzorgen hier sporten na school voor de kinderen uit deze wijk. Er heerst armoede en er is weinig te doen voor de kinderen uit de buurt. We leren hen spelen met zo min mogelijk materiaal en zoveel mogelijk fantasie. Zo proberen wij de kinderen wat mee te geven en ervoor te zorgen dat zij effectief omgaan met hun vrije tijd. En bovenal gaat het natuurlijk om plezier. Buitenspelen moet toch leuk zijn?!”

"Op donderdag geef ik les aan de onderbouw op een school voor ongeveer 100 kinderen met gedragsproblemen. Ik probeer met mijn begeleider een andere manier te vinden om les te geven aan deze doelgroep dan zij gewend zijn. Het is mooi om te zien hoe een andere aanpak kan helpen. Soms ook niet natuurlijk… Op vrijdag geef ik les op een school voor kinderen met autisme en concentratieproblemen. Dit vind ik de meest uitdagende stageplek, want de groepen zijn groot en verschillen heel erg in leeftijd. Daarbij heb ik geen begeleider, dus alles wat op mijn pad komt, los ik zelf op. Erg leuk, maar bovenal heel leerzaam om mee te maken.”

Zelfstandig

“Mijn stageplekken zijn heel verschillend van elkaar, maar hebben allemaal iets gemeen: zelfstandigheid. Bijna elke beslissing maak ik zelf en daarbij mag ik vertrouwen op mijn eigen keuzes. Nu ken ik mijzelf een beetje en niet elke beslissing die ik maak blijkt altijd het handigst, maar het gaat me hier steeds beter af. En het fijne is dat ik op elke plek weer iets anders leer.”

Culturele verschillen

“Ik zie hier veel verschillen in de omgang tussen leerlingen en docenten ten opzichte van thuis. Waar wij in Nederland vaak het gesprek aangaan en veel waarom-vragen stellen, is er hier meer sprake van eenrichtingsverkeer in de communicatie. Het gaat niet altijd om het ‘waarom’. Het is hier belangrijk of het werkt of niet. De rest komt later. Althans, dat is hoe ik het ervaar.”

Trots

Pieter is heel trots op de manier waarop ze met de hele groep ALO-studenten hier lesgeven. “Stuk voor stuk zetten wij allemaal echt mooie dingen neer. Projecten die nog niet bestonden en nu vorm krijgen. Nieuwe dingen aanleren aan de mensen, maar ook nieuwe dingen leren van de mensen hier.” Heel stiekem mist hij af en toe familie, vrienden en een speciaal biertje op het terras. “Maar buiten dat, geniet ik hier heerlijk!”

Gepubliceerd door  Faculteit Bewegen, Sport en Voeding 4 juni 2018