Hogeschool van Amsterdam

Stagedag Ergotherapie

Oguz, ergotherapeut in opleiding in beeld

Ik doe bijna alles met de tram. Niet alleen als ik naar mijn stageadres ga, maar ook als ik een potje ga poolen met m’n vrienden.

Ik laat meneer hulpmiddelen zien waarmee hij zelfstandig veel meer kan. Daardoor heeft hij minder hulp van zijn kleindochter nodig, waardoor die weer gewoon haar schoolwerk kan doen. Mijn werk heeft soms een kettingreactie aan gevolgen.

Vaak hebben ouderen geen goed beeld van wat ze wel en niet kunnen. Hun spierkracht en conditie zijn niet meer optimaal. Ik laat ze zien hoe ze dingen makkelijker en efficiënter kunnen doen. 

Als je een goede band hebt, wordt het hele proces van behandelen en begeleiden beter. Dan krijg je niet alleen meer te horen, maar ook meer te zien. 

Mijn rol als ergotherapeut is ook om de nieuwe zorgtechnologie in te zetten en uit te leggen. Ik moet ouderen vaak gerust stellen: de sensoren registreren alleen beweging en geen beeld.

Je kunt dementerende ouderen wel vragen wat ze gisteren gedaan hebben, maar dat weten ze vaak niet meer. 

 

 

Door de sensor kunnen we zien dat meneer bijvoorbeeld vannacht op de bank heeft geslapen.

 

 

Soms is het probleem veel meer mentaal dan fysiek. Toen ik hem liet zien hoe hij de rollator kan gebruiken, kreeg hij weer zin om naar buiten te gaan. Hij loopt nu iedere dag een blokje om en heeft weer aanspraak in de buurt.

Kinderen met Down, jongeren met schizofrenie of ouderen in de revalidatie – ik werk met zoveel verschillende mensen. Die diversiteit spreekt me aan. Hierdoor maak ik  iedere keer weer wat nieuws mee.

Werken met ouderen vind ik heel leerzaam. Ze hebben heel veel ervaring. Ook al ben jij de therapeut, zij zijn de expert van hun dagelijkse handelen en van hun eigen leven. 

Gepubliceerd door  Faculteit Gezondheid 13 november 2018