Hogeschool van Amsterdam

Complexe wijkverpleegkundige zorg

Zorg achter de voordeur

Meneer Vreedenburg is een alleenwonende weduwnaar van zestig. Hij heeft last van somberheidsklachten en verwaarloost zichzelf. Recent heeft hij diabetes type 2 ontwikkeld en spuit insuline. Meneer Vreedenburg heeft hierbij begeleiding gekregen, want hij vergeet zichzelf te injecteren en vindt dit ook eng. De situatie is nog gecompliceerder sinds hij neuropathie heeft ontwikkeld en daarbij een diabetesvoet. Als gevolg heeft hij een chronische wond op zijn rechtervoet, geel van kleur, die dagelijks verzorgd moet worden. Jij bezoekt meneer thuis en het valt je op dat hij nog in zijn pyjama rond loopt. “Ik stop met die injecties”, zegt hij, “en laat me liever met rust, je hoeft niet meer langs te komen”.

Deze casus is een realistisch voorbeeld van een combinatie van somatische en psychosociale problemen. Welke keuzes maak je in een complexe situatie als deze? Hoe communiceer je met meneer? Kun je zijn verzoek om niet meer langs te komen, honoreren? Schakel je andere hulp in, bijvoorbeeld de huisarts of juist liever familie?

Om hierop een antwoord te kunnen geven moet je klinisch redeneren, ethische en juridische aspecten wegen, gesprekstechnieken beheersen, de mogelijkheden van de sociale omgeving kennen en nog veel meer. In de minor Complexe wijkverpleegkundige zorg komen alle gebieden samen die maken dat jij zelfstandig kunt functioneren bij zorg achter de voordeur.

Past deze minor bij jou? 

Je hebt een goede verpleegkundige basis, zodat je de thema’s in deze minor echt verdiepend kunt benaderen. Zorgverlenen achter de voordeur vraagt van je dat je doortastend kunt optreden met respect voor de eigen omgeving van de patiënt. Je functioneert als een spin in het web en communiceert met naasten en andere zorgverleners. Complexiteit schrikt je niet af, en je houdt er van zelfstandig te handelen. 

Gepubliceerd door  Faculteit Gezondheid 1 februari 2016

Research Award 2016