Hogeschool van Amsterdam

Hard werken en veel resultaten tijdens project Storytelling

Blog #2

1 mei 2018 10:31 | Faculteit Digitale Media en Creatieve Industrie

In dit blog vertellen vier studenten uit het propedeusejaar van de opleiding Media, Informatie en Communicatie over het project Storytelling. Merel Onrust, Simon de Vries, Femke Post en Sifra Kruijswijk, tevens studentenredacteuren van de Faculteit Digitale Media en Creatieve Industrie van de Hogeschool van Amsterdam, delen hun ervaringen tijdens het project.

Lees meer in blog #1

Lees meer in blog #3

Lees meer in blog #4

Lees meer in blog #5

Lees meer in blog #6

Merel Onrust

“Na een intensieve eerste week waarin we én de klas beter hebben leren kennen én een begin aan het project hebben gemaakt, begonnen we aan week twee van project Storytelling. Deze week begonnen we met het uitwerken van de stories. Na het onderzoeken van de opdrachtgever en de doelgroep hebben we een aantal richtlijnen voor de stories opgesteld. Dit zijn eisen waar de stories aan moeten voldoen.

Merel Onrust

Merel Onrust

Wat ons betreft moesten de stories verhalen zijn waar de doelgroep zich in kan herkennen. Daarnaast moesten de authentieke elementen van onze opdrachtgever Young Talent Factory naar voren komen. Juist datgene waarin Young Talent Factory zich onderscheidt, moet de naamsbekendheid van het bedrijf vergroten. Mijn groepje bedacht vier verhalen; deze hebben we voorgelegd aan zowel de doelgroep als de opdrachtgever. Samen met Young Talent Factory kozen we een story die het beste bij het bedrijf past.

We gaan ons groepsdeel afronden zodat we deze na de vakantie aan onze klasgenoten kunnen presenteren. Hoewel er nog hard gewerkt moet worden, gaan we eerst genieten van een paar daagjes rust.”

Simon de Vries

“De tweede week van het project. Nog twee weken te gaan, waarvan één vakantie. Deze week delen we onze projectgroep op in drie groepjes en verdelen we de opdrachten. Ik moet samen met een ander projectlid een pitch geven bij onze opdrachtgever (NetWERKpro). We hebben drie verhalen bedacht waarvan we denken dat deze de doelgroep aanspreken.

Simon de Vries

De pitch is om drie uur. De locatie is een adres in de Derde Oosterparkstraat. Rond tweeën pak ik de bus vanaf halte Bakkerswaal in Amsterdam-Noord. Mijn collegastudent stuurt mij nog een app met de vraag hoe laat ik arriveer. 'Rond drie', stuur ik. 'Je moet wel wat eerder zijn hè', stuurt ze als antwoord. Vol spanning kijk ik nog in de bus onze drie verhalen door. Op Centraal Station vlieg ik de metro in. Vijf over half, ik kan het nog halen. Ik voer het adres in mijn telefoon in en kijk alvast hoe ik moet lopen. Tien voor drie stap ik het metrostation uit. Ik loop zo snel ik kan door de straten naar het juiste adres. Bijna ben ik er, het is twee voor drie. Ik zou het net kunnen halen, maar als ik er ben, blijkt mijn telefoon de verkeerde route te hebben gegeven. 'Ik kan het niet vinden', stuur ik naar mijn collega, 'sorry'. Dat is het dan, denk ik voor een paar seconden. Dan stuurt mijn collega mij het juiste adres door en vertelt een andere groep voor te hebben gelaten. Ik ren naar het juiste adres en kom net op tijd binnen om de pitch te geven. De pitch gaat goed en we krijgen veel nuttige feedback, maar de volgende keer toch maar wat eerder van huis weggaan.”

Femke Post

“Met een ingewikkelde reis, een zoektocht door het gebouw van de Vrije Universiteit en heel veel trappen achter de rug, was het aan mij en een van mijn groepsgenootjes de taak om onze bevindingen te pitchen bij de opdrachtgever: de universiteitsbibliotheek. Met het aanzetten van de opname via mijn telefoon, begonnen we een uitgebreid gesprek over de doelgroep en onze bedachte stories. Na net iets te lang doorgepraat te hebben, verlieten we met feedback op zak het gebouw. Wel moesten we de uitgang nog even navragen bij een van de medewerkers. Na opnieuw gedoe met de trams, metro’s en zo ongeveer elk middel van openbaar vervoer dat er bestaat, keerden we terug op school voor onze lessen.

Femke Post

Femke Post

Verder hebben we een meeting gehad met onze coach, die ons vertelde wat er nog precies gedaan moest worden. Het einde is al sneller in zicht dan we dachten. Na de meivakantie moet het groepsproduct al ingeleverd worden en is het aan ons om individuele middelen uit te gaan werken, waar ik heel veel zin in heb. Met een krabbel van ‘goed bezig’, kwam deze week ook weer tot een einde en mogen we gaan genieten van een (welverdiende, al zeg ik het zelf) vakantie.”

Sifra Kruijswijk

Dinsdag

“Vandaag was het weer tijd om onze koppen bij elkaar te steken tijdens de klassikale brainstormsessie. Samen met mijn projectgroep ging ik onze gemaakte stories van vorige week kritisch bekijken. Sommige verhalen zagen we voor ons, andere niet. Na wat schrappen, combineren en toevoegen, bleven er uiteindelijk drie stories over. Deze hebben we op de computer uitgewerkt aan de hand van prototypes. Door middel van tekst en beeld kregen de stories steeds meer vorm. Maar welk verhaal raakt de doelgroep? En wat vindt de opdrachtgever van onze ideeën? Hier gaan we achter komen door onze verhalen te testen.

Sifra Rosy Kruijswijk

Sifra Kruijswijk

Op diezelfde dag - ja het gaat razendsnel in dit project - ging ik samen met twee anderen van mijn projectgroep naar de opdrachtgever: het International Office (IO) van de opleidingen van CO-MIC (Communicatie en Media, Informatie en Communicatie). In een kleine kamer, met een grote wereldkaart aan de muur, werden we ontvangen door twee werknemers van het IO. We kregen dertig minuten de tijd om onze verhalen voor te leggen en te vragen naar feedback. Vol enthousiasme begon ik te praten over onze ideeën. Aangezien ik nogal fanatiek ben, en graag wil winnen van de andere groepen, nam ik de leiding in het gesprek. De dertig minuten vlogen voorbij, maar gelukkig heb ik wel de informatie gekregen die we goed kunnen gebruiken.

Woensdag

Verschrikt word ik wakker door mijn wekker die al een uur op de snoozestand staat. Ik haast mij naar het Benno Premselahuis, want daar heb ik samen met mijn projectgroep een afspraak met onze projectcoach. Hier hebben we een aantal dingen besproken, taken verdeeld en een planning gemaakt voor de komende weken. Maar nu eerst genieten van een welverdiende vakantie!”