Hogeschool van Amsterdam

Zijn de laatste loodjes van de SweatShop echt het zwaarst?

5 dec 2017 08:00 | Faculteit Digitale Media en Creatieve Industrie

De tweedejaarsstudenten van de richting Fashion & Management van het Amsterdam Fashion Institute (AMFI) hebben op 27, 28 en 29 november hard gewerkt in een nagebootste sweatshop. Door dit initiatief maakten zij kennis met de werkomstandigheden die je onder meer in kledingfabrieken in Bangladesh aantreft. Onze studentenredacteur Emma Hersbach nam op de laatste dag van de SweatShop een kijkje. Zijn de laatste loodjes wel echt zo zwaar?

De negentienjarige Myrthe Diepgrond vindt van wel. “Het werk is saai en erg eentonig.” De studenten kregen vooraf een nummer waar een taak aan werd gekoppeld. Deze moesten ze drie dagen lang uitvoeren. “Ik kijk nu wel echt anders naar een Zara of een H&M”, vertelt Myrthe. “Natuurlijk weten wij als modestudenten wel een beetje hoe het eraan toegaat,  maar het zelf ervaren gaat een stap verder.”

Geen alternatief

In de kledingfabrieken in arme landen mogen de werknemers niet eten, drinken, naar het toilet of zelfs maar met elkaar praten. “Wij mogen gelukkig wel met elkaar praten”, gaat Myrthe verder. “Maar eten of plassen mag niet.” Voor de studenten duurt de SweatShop slechts drie dagen, maar voor de werknemers in arme landen is er geen alternatief. Myrthe: “Ik ben wel heel blij als deze drie dagen eindelijk voorbij zijn. Ik had het eerlijk gezegd niet zo zwaar verwacht.”

Myrthe Diepgrond

Myrthe Diepgrond

Werkomstandigheden aanpakken

Heeft de negentienjarige Ellis Wolting het net zo zwaar gehad als Myrthe? “Ik had het wel onderschat”, vertelt Ellis. “Aan het begin van de shift gaat het nog wel, maar langzamerhand verkrampen je handen en word je duf van het felle licht en het weinige eten.” De studenten werden opgedeeld in twee shifts om de lange dagen ietwat in te korten. De ochtendshift duurde van 7.30 uur tot 14.00 uur en de middagshift van 14.00 uur tot 18.30 uur. Wat heeft Ellis van de dagen geleerd? “Ik denk dat het voor ons als managers in spe belangrijk is om te weten waar de problemen liggen in de industrie. Deze ervaring kunnen wij later gebruiken om de werkomstandigheden in de fabrieken aan te pakken.”

Ellis Wolting

Ellis Wolting

De studenten hadden van tevoren wel verwacht dat het zwaar zou worden, maar dat het zo heftig zou zijn, had niemand kunnen bedenken. Ze waren maar wat blij dat het einde op dag drie langzaam in zicht kwam. De vermoeidheid droop van hun gezichten. Maar de studenten zijn een ervaring en groot besef rijker.

Door: Emma Hersbach