Hogeschool van Amsterdam

CREATE-IT applied research

Interview lector Play and Civic Media: Ben Schouten

Door: Jeroen Ruiter, Press Pool CREATE-IT

19 mei 2015 13:47 | Kenniscentrum Digitale Media en Creatieve Industrie (CREATE-IT)

Wie zijn de gezichten achter de lectoraten? Deze maand nemen we een kijkje in het leven van lector Ben Schouten van Play and Civic Media. Onlangs hield hij zijn inaugurele rede aan de Hogeschool van Amsterdam, maar wat houdt hem nog meer bezig?

Welke opleiding(en) heeft u gedaan en heeft het invloed op uw huidige werk?

“Ik heb  gestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie, en ik heb wiskunde/informatica gestudeerd. De kennis van die opleidingen smolten samen tot interactieve kunstinstallaties en ook nu heb ik daar nog profijt van. Bij mijn kunst ben je veel bezig met design en dat is bij Play and Civic Media eigenlijk hetzelfde.”

Waarom heeft u nu voor dit vakgebied gekozen?

“Toen ik bezig was met het ontwerpen van interactieve kunstinstallaties, werd ik steeds meer benieuwd naar de programmering erachter. Ik ben toen gepromoveerd op een onderzoek over het zoeken naar beeld zonder woorden te gebruiken, en daar heb ik een interface voor ontworpen. Dat vond ik zo interessant dat ik een eigen onderzoeksgroep ben gestart. Daarna heb ik met mezelf afgesproken zeven jaar lang niets aan mijn eigen werk te doen!”

Wat leest of doet u om op de hoogte te blijven van alle ontwikkelingen in uw vakgebied?

“Ik lees vakliteratuur en bezoek conferenties, maar ik vind het spelen en maken van games eigenlijk het belangrijkste. Ik geloof in spelenderwijs leren en werken. We maken bijvoorbeeld serious games die bedoeld zijn om het gedrag van mensen te veranderen, maar ook leuke games voor op je smartphone. Door bezig te zijn, blijf ik op de hoogte.”

Wat vind u het mooiste aan het vak?

“Het doen en denken tegelijkertijd. Het is niet alleen de kant van het ontwerpen en ook niet alleen de kant van het maken. Je bent gewoon bezig met beide kanten. Ik vind het ook mooi om te zien hoe veel van onze games een onderdeel van onze cultuur zijn geworden.”

Wat is het leukste project dat u hebt gedaan?

“Een van de leukste projecten waar ik aan werkte, was samen met Menno Deen. We hadden samen met studenten interactieve games ontworpen, die je tijdens het zwemmen kunt spelen. Games die natuurlijk ook getest moesten worden. Zwemmen tijdens de les wil toch iedereen? Je kunt het project nog terugkijken op swimgames.nl.”

Wat vind u absolute do’s en dont’s voor studenten?

“Van studenten verwacht ik altijd 100% inzet. Je moet je echt inleven in het project en geloven in je idee. Tegenover een goede inzet staat dan een hoop vrijheid. Dat is echt iets wat ik aan mijn kunstopleiding heb overgehouden. Dat rebelse, het heft in eigen hand nemen.”

Wat is het mooiste compliment dat u ooit van een student heeft gehad?

“Dat is een lastige. Ik vind het altijd wel leuk om te horen wanneer studenten zeggen dat ik veel van het onderwerp weet en dat ik goed kan ontwerpen. Dat is iets wat ze niet verwachten omdat ik toch een stukje ouder ben.”

Stel, u mag een project oppakken en u krijgt de beste studenten, wat voor project gaat het dan worden?

“Ik zou dan een heel eigenwijze game maken. Ik wil ook heel graag nog iets met spel en dans doen. Niet zoals dansspellen op de Wii U, maar iets in het echte leven. Zoals op Lowlands, of voor tijdens het uitgaan in de stad.”

Stel, u mag een dag geen onderzoek doen, wat gaat u dan doen?

“Dan zou ik gaan schilderen. Niet één dag, maar eerder een jaar. Iets helemaal voor mezelf doen. Of weer terug naar de interactieve kunst. Terug naar de kunst lijkt hier in ieder geval het juiste antwoord.”

Als u een boek mocht schrijven, waar zou het over gaan?

“Ik ben op dit moment bezig met een roman. Het verhaal draait om de vraag: Wat is werkelijkheid? Om het even korte uit te leggen: het gaat om zes mensen die om een tafel zitten, maar het zijn allemaal kopieën van mezelf. Figuren die met elkaar aan tafel zitten en dingen meemaken, maar allemaal vanuit een perspectief van mijn eigen wezen, waar ik tussen schakel.”

Wat voor student was u vroeger zelf?

“Eigenwijs. Dat is het eerste wat in me opkomt. Ik wilde alles naar mijn eigen hand zetten, aparte dingen doen. Wanneer je dingen naar je eigen hand zet, raak je ook makkelijker gemotiveerd. En ik was ook wel goed in het makkelijk wegkomen met dingen.”

Wat is uw guilty pleasure?

“Spelen! Het kind in me naar boven brengen en gewoon spelen. Ik ben een genieter die snel wegdroomt. Ik bekijk dingen op een aparte manier. Tijdens vergaderingen duurt het ook niet lang voordat ik tekeningetjes aan het maken ben.”

Een fun fact over u is dat…

“Ik denk humor. Mensen zeggen dat ik grappig ben. Ik zie het leven als een (vrolijke) opera en ik zal ook altijd een klein kind blijven. Lekker rotzooien en dingen uitproberen houdt alles levendig en leuk om te doen.”

Wat gaat het leven u hierna brengen?

“De afspraak was zeven jaar. Uiteindelijk ga ik terug naar de kunst. Ik heb nog steeds een eigen atelier. Voorlopig blijf ik in ieder geval dit doen. Zolang ik er plezier in heb tenminste.”

Welke vraag hebben we u nog niet gesteld?

“Vind je dit een leuk interview? En ja, dat vind ik! Het zijn leuke vragen. Het is niet alleen serieus, maar ook lekker persoonlijk en speels. Net als Play and Civic Media een serieuze en een speelse kant heeft.”

Onlangs was u inaugurele rede aan de Hogeschool van Amsterdam. Wat houdt dat precies in?

“Lectoren zijn een soort hoogleraren van het hbo die onderzoeken aansturen. Je inaugurele hoort hierbij. Je aanvaart je ambt net als een burgemeester zijn benoeming aanvaard. De inaugurele rede is een openbare les waar ik vertel wat we doen. Het is een soort visitekaartje. Een samenvatting van het geheel met een presentatie.”