Hogeschool van Amsterdam

BOOT

Van de stad, voor de stad

2 dec 2013 12:07 | BOOT

Folia in gesprek met Buurtwinkel BOOT: Bij de Bootwinkels snijdt het mes aan twee kanten: burgers krijgen ondersteuning en studenten doen ervaring op.

Yuri, een vrolijk ogende blonde man met warrig blond haar, een heuptasje en gouden oorbellen loopt binnen bij een kantoor aan de Witte de Withstraat. Hij spreekt Nederlands met een Russisch accent. Boot, Buurtwinkels voor Onderzoek, Onderwijs & Talentontwikkeling, is een initiatief van de HvA. Het kantoor ligt in de Baarsjes, Amsterdam-West. In 2007 werd de wijk aangewezen als aandachtswijk. De vaak economisch-zwakke buurtbewoners kunnen bij Boot terecht voor kosteloos advies en ondersteuning bij juridische, maatschappelijke en financiële vragen.

 

Folia2

Yuri is er kind aan huis. 'Yuri stond jarenlang op de Dam als levend standbeeld,' legt Barbara Bijlstra, coördinator van Boot West, uit terwijl Yuri met een stagiair een spreekkamer opzoekt. Tegenwoordig kun je zonder vergunning maar een halfuur op dezelfde plek blijven staan, en zo'n vergunning heeft hij niet. Daarom verdient hij nu een stuk minder. Yuri heeft belastingkwijtschelding aangevraagd bij de gemeente, maar dat verzoek is afgewezen. Hij kon namelijk niet aantonen dat hij een laag inkomen heeft.' Al snel komt Yuri de spreekkamer weer uit. Hij blijkt een document vergeten te zijn. 'Kom je zo weer terug?' vraagt de stagiair. En jawel, na een kwartier komt Yuri met dezelfde lach op zijn gezicht weer terug, met het ontbrekende document dit keer.

'We hebben Yuri geadviseerd een uitkering aan te vragen,' legt Bijlstra uit. Dan kan hij namelijk aantonen dat hij een laag inkomen heeft. Maar hij wil niet vastzitten aan de verplichtingen die een uitkering met zich meebrengt. Dat begrijp ik ook wel. Nu proberen we een andere oplossing voor hem te vinden.'

Telefoon Naast Barbara zit Tim Hienkens (22), student sociaal juridische dienstverlening. Hij loopt stage bij Boot en geeft juridisch advies aan de buurtbewoners. 'Bepaalde zaken blijven je bij,' zegt Hienkens. Ondertussen gaat de telefoon van een van de bezoekers. Een vrouw is druk bezig met kopiëren van een aantal documenten en spreekt ondertussen met een luide stem in het Turks tegen haar dochter. Het leidt nogal af, maar niemand zegt er wat van. Tim houdt even zijn mond, lacht en gaat verder: 'Er kwam een man langs die een format voor tv-programma had bedacht. Hij dacht dat iemand zijn idee had gejat. We gingen het uitzoeken voor hem en wat bleek, hij had zijn idee bij zijn opleiding ingeleverd. En als je stukken inlevert bij je school, zijn zij de eigenaar'.

Toekomstperspectief Ergens achter in het gebouw zit nog een klein kantoortje verstopt. Hier zit een vrouw in haar eentje: Mazal van Arend (29). Ook zij studeert sociaal juridische dienstverlening. Mazal is achterwacht bij het spreekuur voor ex-gedetineerden, dat twee keer per week gehouden wordt. 'De meesten hebben als ze vrijkomen geen dak boven hun hoofd, geen geld, geen kleding, geen uitkering, geen toekomstperspectief; helemaal niets', vertelt ze. 'De kans op terugval is dan groot.' Bang voor de ex-gedetineerden is Mazal niet. 'Er is hier nog nooit iemand agressief geweest', vertelt ze. Ik heb weliswaar eens een man voor mij gehad die op de tafel sloeg. Maar zoiets is uit frustratie over het systeem, en niet gericht op ons.'

De ex-gedetineerden die ze ziet verschijnen op het spreekuur zijn volgens Mazal gemotiveerd om aan hun problemen te werken. 'Veel ex-gedetineerden willen niet eens een uitkering. Ze willen een baan. En een plek voor zichzelf. Ze voelen zich bezwaard als ze bij familie en vrienden op de bank moeten slapen. Wij helpen ze bij het regelen van dergelijke zaken.'

Formulieren Vandaag loopt het bij de ex-gedetineerden niet erg storm. Ondertussen komt er bij het spreekuur een Surinaamse vrouw met een kleurige hoed binnen. De steriele witte spreekkamer wordt opgefleurd door haar verschijning. Ze heeft een stapel geopende en ongeopende post meegebracht. 'Vaak begrijpen mensen de post niet of weten ze niet hoe ze bepaalde formulieren moeten invullen', zegt coördinator Bijlstra. Wij helpen ze daar dan mee.' De stagiair die haar helpt met haar post is ook van Surinaamse komaf. En dat is de buurtbewoonster duidelijk niet ontgaan. 'Wat is je achternaam?' vraagt de vrouw. 'Waar in Suriname kom je vandaan?' Dan laat ze haar ogen vallen op een grote plant in het kantoor. 'Is dat een nep-boom?' Het blijkt een echte te zijn.

Tekst: Adelaida de Cuba en Mike Hofman / foto's: Fred van DiemBoot-locaties In oktober 2008 opende de eerste Bootlocatie: de Baarsjes. Kort daarna werden drie andere aandachtswijken daaraan toegevoegd: Nieuw-West, Oost en Zuidoost. Per jaar leveren vijfhonderd studenten diensten aan ruim duizend bewoners en 110 organisaties.