Hogeschool van Amsterdam

Amsterdams Kenniscentrum voor Maatschappelijke Innovatie

Interview met lector Margot Scholte in Sozio

Margot Scholte zet punt achter 'georganiseerd werkleven'

26 mrt 2015 14:38 | AKMI

In februari had Marc Räkers een interview met Margot Scholte, lector maatschappelijk werk aan de Hogeschool Inholland. Margot is sinds twee jaar ernstig ziek en nu neemt ze formeel afscheid van haar professionele bestaan. Zij is in een levensfase gekomen waarin ze graag alle opgedane kennis wil delen en doorgeven en niet zo nodig meer nieuwe dingen hoeft te ontwikkelen.

Ervaringsdeskundige

Tijdens haar ziekteperiode ervaart Margot hoe het is ‘aan de andere kant te staan’, die van patiënt/cliënt en ervaringsdeskundige, afhankelijk van de deskundige professional. Nu voelt zij van binnenuit wat het betekent om afhankelijk en kwetsbaar te zijn tegenover het ‘weten’ of het van anderen te zien. Margot onderschrijft het belang van de inzet van ervaringsdeskundigen binnen organisaties en onderwijs, maar benadrukt dat als je als ervaringsdeskundige professioneel wil werken, je ook een professionele opleiding moet hebben.

Sociaal werker als generalist

Margot pleit voor een brede sociale opleiding met een stevige uniforme basis die opleidt tot een meer generalistische beroepsgroep. Na een vierjarige initiële opleiding kan de hogeschool een goede basisprofessional afleveren die een gemeenschappelijke taal spreekt en zich bovendien bewust is van de historische context waarbinnen het sociaal werk zich voor een groot deel heeft afgespeeld en altijd zal afspelen: in de samenleving en buiten de spreekkamer, bij mensen thuis, in wijk- en buurtcentra en op scholen.

‘Ambitieuze traagheid’

Binnen de sociale sector is een ontwikkeling gaande, gericht op steeds meer generalistisch werken. Margot is daar blij mee maar ziet ook met lede ogen hoe opleidingen en organisaties elkaar nog steeds beconcurreren en elkaar vliegen afvangen op het gebied van kennis en specialismen. Vanwege opgelegde bezuinigingen en de daarmee gepaard gaande druk maken zij zich groter en breder dan ze zijn en creëren vaak nog meer bureaucratie vanuit misplaatste voorzichtigheid en overlegcultuur. Zelfs voor de sociale wijkteams ziet zij het gevaar dat deze binnen vijf jaar afgeschaft worden omdat deze toch niet blijken te werken vanwege wildgroei en ontstane complexiteit. In Nederland moeten alle veranderingen te snel, volgens Margot en zij zegt: ‘maak nou eens pas op de plaats en denk goed na over waarom iets wel of niet zou werken, leer van wat je in de praktijk ervaart. En laat je organisatiebelangen nou eens los en kijk nou eens wat er inhoudelijk nodig is’. Associate lector Ard Sprinkhuizen noemt dat ‘ambitieuze traagheid’.

Ongevraagd signaleren

Tot slot noemt Margot nog een belangrijke verantwoordelijkheid van de sociaal werkers: het ongevraagd signaleren. Kritischer zijn en je uit durven spreken en dan niet alleen naar de cliënten, maar ook richting opdrachtgevers zoals gemeenten, de eigen organisatie én de samenwerkingspartners. Sociaal werkers zouden misstanden binnen de sociale sector meer collectief kunnen aanpakken en ter discussie stellen. Een competentie die de opleidingen hen bij moeten brengen.

Lees hier het hele interview